Traditie: het verhaal van Terraveen

Omdat ze zo vermakelijk zijn, nemen we ook deze keer weer het wedstrijdverslag mee van Terraveen H3, onze tegenstander van afgelopen zaterdag. Dank mannen!

Meer lezen? http://terraforza.nl/index.php?catid=124&PHPSESSID=0980086b27e9e5424fee8...

Shock ’82 2 - Heren 3
Datum:  11 februari 2012
Uitslag: 4 - 0

Did you have your Shock today?

We mogen Shock zo langzamerhand wel de Angstgegner van Heren 3 noemen. In Terra Victa gaat het nog wel, maar als we in Cuijk mogen is het de laatste seizoenen een ware kwelling en dat ligt echt niet alleen aan de vloer, het plafond, het licht, de lucht van het nabijgelegen zwembad en de ruimte om het veld.

Bij aankomst in ‘De Kwel’ viel een aantal zaken direct op:

• Unitas heeft inmiddels afscheid genomen van de rood-wit-zwarte Jako shirts met lange mouwen en speelt nu in mooie moderne lichtgewicht rood-zwarte Erima shirts;
• Shock had in een poging gezelligheid te creëren de biertafels van de kantine naar de hal verplaatst. Voordeel: Shock kon niet meer de bal tot in de kantine terug verdedigen (*).

Na een eerste inventarisatie van de kneuzenboeg besloot Patrick om Jan (slijmbeursontsteking in de schouder) en Ben (verrekte onderrugspieraanzetwervelkolom-S5-nogwatgeneuzel-kutsmoesje) aan de kant te houden en van start te gaan met Jeroen (hernia) en Nels (AC restaurant syndroom). Een snelle observatie van de gesteldheid van de passers leerde Patrick bovendien dat de spelverdeler vandaag nogal veel zou moeten gaan lopen en dus offerde hij zichzelf op om de ballen te gaan gooien.

We begonnen iets te laat aan de wedstrijd. Kennelijk had Shock maar tot half zes de zaalhuur betaald of zo, want ze gingen als een dolle tekeer en binnen de kortste keren stond er 25 – 12 op het scorebord voor de mannen uit Cuyk. Nou kwam dat ook wel een beetje doordat Patrick nog niet warm gelopen was en onze passers hem toch stiekem al behoorlijk op de proef stelden. Bovendien wisten we geen één kans te verzilveren. Met name Nels had toch teveel last van zijn schouder en bovendien geen greintje geluk.

Jan kwam Nels in de tweede set vervangen en vol goede moed begonnen we weer op nul. Het ging stukken beter, maar we waren niet goed genoeg om door te drukken. Passend brachten we onvoldoende, blokkerend hielden we niets tegen en aanvallend konden we geen potten breken. Shock wist nagenoeg alle rally’s te winnen en dan weet je het wel, gewoon 25 – 20 dus.

De derde set leken we het lek boven te hebben. We speelden naar vermogen, er werd hard gewerkt en we namen een 21 – 18 voorsprong. Drie directe passfouten op rij brachten Shock echter langszij en ze stoomden gelijk door. Ook deze set ging naar Shock (25 – 22) en daarmee was het verzet van TFC Heren 3 definitief gebroken. De vierde set was een formaliteit die uiteindelijk eindigde in 25 – 14.

Lang viel er niet te treuren om de nederlaag. Shock was immers gewoon beter en we moesten snel naar Nijmegen voor de B-League wedstrijd VoCASA – Flamingo’s (lees: reünie van het toernooi te Millingen).

(*) Op 8 januari 2011 wist Shock het laatste sprankje hoop van Heren 3 te laten vervliegen door een bal uit de kantine te duiken en via de tribune terug in het speelveld te brengen. Tegen zoveel wilskracht is Heren 3 niet meer bestand.